نشریه طیف برق، شماره ۵۱

نشریه طیف برق، شماره ۵۱

فهرست:

  • اخبار
  • فناوري ۵G؛نزديكترازآنچه تصورمی کنید
  • بررسی وضعیت توسعه ۵G از دیدگاه اپراتورهای موبایل
  • در کنفرانس IRAN MVNO چه گذشت؟
  • مقدمه ای بر مفاهیم IoT
  • بررسی نقشه راه راهبردی IoTمالزی: مالزی قطب IoT  می شود؟
  • ابزاري مناسب براي اپراتورهاي مخابراتي دردستيابي به موفقيت
  • طيف فركانسي هم به بازارمی‌آيد!
  • دوفرصت باقيمانده براي همگرايي FCPها-  گفتگو با دکتر اسمی، مدیرعامل شرکت گسترش ارتباطات مبنا
  • رییس هیات مدیره شرکت شاتل: مشکل اصلی تمدید انحصار است نه سرمایه گذاری خارجیگ
  • فناوری IoT درخدمت صنايع انرژي و خدمات همگاني
  • افزايش بهره وري و امنيت نيروي انساني در محيط كار
  • گزارشی از کنفرانس جهانی ارتباطات راديويي WRC-15
  • گزارش مراسم اعطاي پروانه ايجاد و بهره برداري از شبکه ارتباطات ثابت (FCP)
  • بیگ دیتا ۱، روی دیگرسکه کسب و کار IoT

سرمقاله:

چند پروانه زنده می ­ماند؟

آیا بال زدن یک پروانه در برزیل می تواند طوفانی در تگزاس به پا کند؟!

این سوال، عنوان یکی از سخنرانی­ های ادوارد نورتون لورنز در سال ۱۹۷۲ است که برای اولین بار از عبارت «اثر پروانه­ ای» استفاده نمود. اثر پروانه‌ای به این معناست که تغییر جزیی در شرایط اولیه می‌تواند به نتایج وسیع و پیش‌بینی نشده در ستاده‌های سیستم منجر گردد. در تمامی پدیده‌ها، نقاطی وجود دارند که تغییری اندک در آنها باعث تغییرات عظیم خواهد شد و در این رابطه سیستم‌های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و سازمانی، همچون سیستم‌های جوی از اثر پروانه‌ای برخوردارند.

وقتی بال زدن پروانه­ای می­تواند طوفان ایجاد کند، تصمیمات رگولاتوری نیز می­تواند در سرنوشت تصمیمات قبلی موثر باشد. به عنوان مثال، اثر پروانه­ای بر سرنوشت پروانه­ های FCP و ServCo هم می­ تواند اعمال شود!

پس از کش و قوس­ های فراوان در طرح ساماندهي و اصلاح ساختاري پروانه‌هاي حوزه ارتباطات ثابت كشور، چند هفته ­ای است که پرونده مجوزدهی FCP باز شده است. این دوران از حساسیت بالایی برخوردار است چرا که نه تنها سازمان تنظیم مقررات به دنبال نظارت بر اجرای تعهدات و شرایط مندرج در پروانه FCPها است، بلکه منطق اقتصادی ایجاب می­ کند که اپراتورهای جدید شبکه ثابت برای تحقق انتظارات سرمایه ­گذاران و سهامداران خود نیز در پی بهینه کردن تصمیمات و برنامه­ های اجرایی خود باشند.

از این رو، بر اساس جلسات مختلف تبادل نظر گروه علمی تحلیلی طیف با اهالی فاوای کشور طی یکماه اخیر،  توجه به چند ملاحظه کلیدی در این باره ضروری است:

FCP بدون فیبر تقریباً همان PAP سابق است: با توجه به ماده ۹-۴ مصوبه شماره ۲ جلسه شماره ۲۰۶ کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات، دارنده پروانه FCP هر ساله متعهد خواهد بود بخشی از شبکه انتقال و دسترسی خود را مستقل از شرکت مخابرات ایران تأمین کند. بدیهی است این شبکه جدید مستقل، مبتنی بر سیم مسی نخواهد بود! برای همین بود که متقاضیان پروانه FCP نیز با توجه به پروانه و عملکرد اپراتور FTTx  ، انتظار داشته ­اند که دوره حفاظت ایرانیان نت در سال ۹۵ به پایان برسد و FCPها بدون وجود محدودیت قانونی یا مقرراتی خاصی، از سال آینده قادر به استفاده و بهره­ برداری از شبکه­ های فیبری باشند. اما با انتشار سخنان مختلف و اخذ سیاست­ های احتمالی در خصوص تمدید دوره حفاظت ایرانیان نت، ورق کاملاً بر می­ گردد. باید توجه داشت که تثبیت و نهایی شدن این تصمیم، به معنای عدم امکان بهره­ برداری از تکنولوژی فیبر نوری توسط اپراتورهای FCPنمود پیدا کرده و عملاً فلسفه اعطای مجوزهای ایجاد شبکه ثابت را زیر سوال می­ برد. به عبارت دیگر، چالش اصلی در خصوص ایرانیان نت تمدید دوره حفاظت است نه جذب سرمایه گذاری خارجی یا حتی داخلی. اگر دوره حفاظت این شرکت به هر دلیل و توجیهی تمدید شود، حداقل لازم است که این شرایط در سطح FTTH باقی مانده و در نتیجه FCPها تا سطح کابینت ­ها (FTTC)، قادر به ایجاد و بهره­­ برداری شبکه فیبری باشند.

استراتژی فیبری به جای شبکه­ های فیبر جزیره ­ای: گرچه هنوز جزئیات مصوبه اخیر کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات در خصوص شرايط و ضوابط واگذاري امكانات ارتباطي مازاد دستگاهها به ارائه‌كنندگان مجاز شبكه و خدمات ارتباطی اعلام نشده است، اما این تصمیم رگولاتوری می­تواند گام مناسبی برای تسهیل دسترسی اپراتورهای FCP به كانالها و داكت‌ها، فيبر تاريك، دكل و فضاهای مازاد دستگاه­ ها محسوب شود. با اینحال ناتوانی ایرانیان نت در جذب سرمایه مورد نیاز برای ایجاد شبکه FTTx بعد از گذشت سه سال از اعطای پروانه، می­ تواند برای FCPها نیز تکرار شود. برای جلوگیری از تکرار این روند، لازم است تا دولت کلیه فعالیت­ ها و اقدامات جزیره­ ای انجام شده یا در حال انجام برای سرمایه­ گذاری، اجرا و بهره­ برداری شبکه دسترسی و انتقال فیبر نوری را از طریق ظرفیت­ های مقرراتی و در صورت نیاز قانونی کشور و با محوریت یک برنامه استراتژیک و قابل اعمال بر همه مالکین شبکه و اپراتورهای مخابراتی فعال در شبکه ثابت، هم راستا با هم نماید تا حداقل در بخش پسیو فیبر نوری که دارای بیشترین چالش اجرا و بازگشت سرمایه است، شاهد رعایت صلاح و صرفه کشور باشیم.

قیمت فرکانس تعیین کننده نهایی نباشد: در مصوبه شماره ۲ جلسه شماره ۲۲۲ کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات، رگولاتوری سعی کرده است که با برگزاری مزایده در سه تکه باند فرکانسی مختلف، ملاحظات و نیازهای تمامی بازیگران ارتباطات کشور در استفاده از این منبع طبیعی ارزشمند مد نظر قرار گیرد. اگر دوره حفاظت ایرانیان نت با هر دلیل و منطقی تمدید شود، دستیابی به فرکانس مناسب و کافی، تنها راه حل اپراتورهای FCP برای دستیابی به یک مزیت رقابت نسبی در میان مدت خواهد بود. گرچه بهره­وری حداکثری از تکه باندها، اولویت اصلی رگولاتوری در تخصیص طیف فرکانسی است اما باید مراقب بود که روند برگزاری مزایده در سه تکه باند فرکانسی ۲۳۰۰، ۲۶۰۰ و ۳۵۰ به نحوی پیش نرود که در نهایت یک یا دو اپراتور خاص با تکه بر بضاعت مالی خود بر بخش مهمی از منابع رادیویی کشور مسلط شوند. شاید نحوه اجرای مزایده مربوطه، سهمیه ­بندی شفاف­تر در تکه باندهای فرکانسی و اصلاحات جزئی در شرایط مصوبه ۲۲۲ در راستای افزایش اهمیت حد نصاب امتیاز اولیه نسبت به قیمت پیشنهادی در مزایده، اثر خوبی برای پایدار شدن کسب و کار FCPها داشته باشد.

ادغام شرکتها یا اخذ پروانه ServCo به جای افزایش غیر منطقی تعداد FCPها: تا اینجای کار ۹ شرکت موفق به اخذ پروانه FCP شده­اند و با توجه به غیر انحصاری بودن مجوزدهی FCP، بر روی کاغذ این پروانه­‌ها تا ۱۸ عدد هم قابل افزایش است. گرچه تعدد بازیگران FCP می­ تواند نوید دهنده رقابت بیشتر و افزایش رضایتمندی مشتریان در کیفیت و قیمت خدمات ارتباطات ثابت باشد، اما وقتی در کمتر کشور پیشرفته یا در حال توسعه­ای، تعداد اپراتورهای دارای شبکه ثابت به تعداد انگشتان یک دست می­رسد، بازار ارتباطات ثابت کشورمان در کنار مخابرات ایران و ایرانیان نت، پتانسیل شکل­گیری موفقیت آمیز این همه اپراتور FCP را دارد؟ متاسفانه سرمایه­ گذاران متقاضی اخذ این پروانه، فرصت­های ادغام با یکدیگر از یک طرف و اخذ پروانه ServCo از سوی دیگر را ندیده­اند و به این ترتیب، باید گفت که واقعیت تلخ شکست زود هنگام و ریزش بعضی از FCPها دور از انتظار نخواهد بود. شاید اگر تبعات تجاری این تصمیم با دقت بیشتری مورد توجه قرار می­گرفت، اکنون شاهد مذاکرات سازنده ادغام و تملیک (M&A) در اخذ پروانه FCP یا تکاپوی بیشتر برای اخذ پروانه اپراتوری سرویس ثابت (ServCo) به جای گرفتن مجوز ایجاد شبکه بودیم.

در نهایت می­ توان انتظار داشت که در صورت توجه کافی رگولاتوری، دولت و سرمایه­ گذران بخش خصوصی به ملاحظات یاد شده، گام­ های لازم برای حل مسائل اساسی کسب و کار دارندگان پروانه FCP و ServCo در عمل برداشته شود و بجای مرگ پروانه ­ها، شاهد رشد و بالندگی آنها باشیم.

پیوست اندازه
نشریه طیف برق، شماره ۵۱۸.۴۷ MB ۸.۴۷ MB

افزودن دیدگاه جدید

CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.